The origin of all revolutions and corruption, and the spur and source of all base morals are just two sayings:
The First Saying: “So long as I’m full, what is it to me if others die of hunger?”
The Second Saying: “You suffer hardship so that I can live in ease; you work so that I can eat.”
There is only one remedy for extirpating the First Saying, and that is the obligatory payment of zakat. While the remedy for the Second is the prohibition of usury and interest. Qur’anic justice stands at the door of the world and says to usury and interest: “No entry! It is forbidden! You don’t have the right to enter here!” Mankind did not heed the command, and received a severe blow. So it must heed it before it receives one even more severe!
www.llukikulshedra.piczo.com kopjone ket kod me posht dhe jepne neper Profile Dhe Kommentare te shoqet dhe shoket e juaj ndima juaj do te na ndimoj shum flm
Pişman olacağın, dizlerini dövecegin o gün gelmeden aklını başına al... Anne karnındaki bebeğin ağzı vardır, gözü vardır, kulağı vardır, eli vardır, ayağı vardır. Bütün azaları tam tekmil verilmiştir. Halbuki bunların hiçbirine ana rahminde lüzum yoktur. Orada çocuk, gıdasını göbeğinden annesine bağlı bir hortumla almaktadır.
Simdi bu çocuk: - Ya Rabbi!, şu hortum bana yetmektedir. Peki şu ağıza, su göze, şu kulaga, şu ele, şu ayağa ne luzum var. Bunların tamamı hiç bir işe yaramamaktadır? dese... Herhalde şöyle bir cevap alacaktır: - Acele etme ey kul! Sen kısa bir müddet sonra öyle bir aleme gideceksin ki burada 'her şeyim' dedigin hortum, orada hiçbir şeye yaramayacak, kesilip atılacak. Lüzumsuz sandığın ağız, göz, kulak gibi şeylerde en luzumlu azaların durumuna gelecek . çocuk bu gerçeklere akıl sır erdiremese ve bir inkarcı olarak dünyaya gelse, hakikaten ana rahminde herşeyi demek olan hortumun işe yaramadığını, onu doğurtan doktorun onu kesip attığını; lüzumsuz sandığı ağız, göz gibi azalarının devreye girdiğini, onlarsız olunmayacagını anlasa utanır mı, utanmaz mı? Ana rahminde kendisine söylenenlere inanmadığı icin dizlerini dovermi, dovmez mi?
Şu anda bizler de, tıpkı o bebek gibi bir ‘’ananın rahmindeyiz’’ 9 ay, 9 sene veya 90 sene sonra bir başka dünyaya doğacağız. O dünyanın adı da ahiret. Biz şu anda ‘’dunya anamıza maddi hortumlarla’’ bağlı durumdayız. Eğer biz: - İşte geçinip gidiyoruz. Ya Rabbi! Şu Namaza, Oruc’a, Hacc’a, Zekat’a, Din’e, İman’a İslam'a ve O’nu yaşamaya ne lüzum var? dedigimiz takdirde. Şöyle bir cevap alacağımız muhakkak değil mi? - Ey kullarım! Kısa bir müddet sonra bu dünyadan ayrıalcaksınız. Öyle bir aleme götürüleceksiniz ki orada 'herşeyim' dediğiniz ‘’maddi hortumların’’ hiç biri işinize yaramayacak. Lüzumsuz sandığınız ve uygulamakta hatalara düştüğünüz Namaz, Zekat, Hac gibi ibadetler de en lüzumlu şeyler durumuna gelecek. Yeni dünyanızda insanlara arabasına, parasına, servetine ve suretine göre degil; imanına ve ibadetine göre değer verilecek. Yani Şu an ki dünya hayatında dikkate almayıp, lüzümsuz gördüğünüz ve hayatınızda uygulamadığınız size emirlerim olan Namazınız, Zekatınız, Orucunuz, Haccınız, Hayır Hasenatınız, ahirette sizin icin her şey olacak. El olacak, ayak olacak, dil olacak, dudak olacak, berat olacak, sonu olmayan zenginlik ve saadet olacak kısaca Cennet olacak. ............ Rabb’imizin rahmetiyle buyurduğu bu gerçekleri kabul etmez inkarcı olursak ya da kabul ettiği takdirde tembellik eden bir kul olarak ahirete gider de bu gerçeklerle yüzleşirsek halimiz nice olur?? Hakikaten herşeyim dediğimiz ‘’dünya hortumlarımızın’’, yani arabamızın, apartmanımızın, paramızın, pulumuzun kulluk imtihanında birer araç olduğunu aslında diğer aleme sadece amellerin götürülebileceği gerçeğini unutmayalım.. Bu dünya da Kur’an ve Peygamber aracılığıyla bize bildirilenlerin hak ve hakikat olduğunu asıl önemli olanların dünyalıklar değil, hayırlı amellerimiz olduğunu ahirete gidince anlasak o anne karnında ağzı, burnu, kolu, gözü lüzumsuz gören çocuk durumuna düşmezmiyiz? Dizlerimizi dovmezmiyiz? Keşke inansaydık! Keşke namazımızı kılsaydık, orucumuzu tutsaydık, zekatımızı tam verseydik, ALLAH için yaşasaydık, eşsiz insan şanlı Peygamber Hz. Muhammed (s.a.v)'in yolunda yürüseydik demez miyiz?
İLLEDE NAMAZ Zile evliyâsından “Mustafa Kuddûsî” hazretleri, bir gün sevdiği bir gence; - Evladım, insanların kaybettiğini bulmaya çalış, buyurdu. Delikanlı merak etti: - O nedir ki hocam? - Sevgi ve muhabbet evladım. Sertlikle bir yere varılamaz. Sert insan, yalnız kalmaya mahkumdur. Sen, insanları sevmeye çalış. Ve ekledi: - Ayrıca kimsenin kusurunu da görme.
Delikanlı sordu: - Nasıl görmeyeyim hocam? - Çok kolay, buyurdu. Kar gibi ol mesela. Ben şahsen karlı havayı çok seviyorum. Çünkü kar, bütün kötülükleri, pislikleri örtüyor, göstermiyor. Sen de öyle ol.
Kurtulabilmek için Bir gün de sohbetinde; - Cehennemden kurtulmanın bir tek çaresi vardır, iki değil, buyurdu. Merak ettiler. - O nedir efendim? - Kurtulanlarla beraber olmaktır, buyurdu. Sordular yine: - Kurtulanlar kimlerdir ki? - Allah dostları, Ehl-i sünnet âlimleridir. Bu büyük zatların sohbeti, ele az geçen nîmetlerdendir. - Böyle zatları bulamazsak? dediler. - O zaman onların kitaplarını okuyun, buyurdu. Kitap okumak da sohbet gibidir. Hem dîninizi öğrenirsiniz, hem de kalbiniz temizlenir.
Namazı geciktirmeyin! Bir gün de sohbetinde; - Kardeşlerim, namazlarımızı geciktirmeden vaktinde kılalım, buyurdu. Ve ilave etti: - Çocuklarımıza da yemek ve içmekten önce namazın önemini anlatalım. Sordular: - Namaz, bu kadar mı mühim efendim? - Elbette, buyurdu. Dünyada saadete, âhirette Cennet nîmetlerine kavuşmak iki şeye bağlıdır. - Onlar nedir ki? dediler. - Birincisi, hakiki bir “İslâm âlimi”ni tanıyıp onu sevmek ve onun gösterdiği yolda yürümektir. - İkincisi hocam? - İkincisi ise “beş vakit namaz”ı zamanında ve dosdoğru kılmaktır. Şöyle bitirdi: - Dünyada mescitlerde buluşanlar, âhirette Cennetlerde buluşacak inşallah
Namazla ezan arası kadar kısa ömür! ________________________________________ Torunu, pamuk gibi bembeyaz sakallı, nur yüzlü dedesine merakla soruyor:
"Dedeciğim! Bir insanın ömrü ne kadar olur?" Dede tatlı bir gülücükle:
"Ezanla namaz arası kadar yavrucuğum." deyince torun:
"Nasıl yani, ömür bu kadar kısa mı?" der. Dede:
"Evet yavrum. ömür, namazsız ezanla, ezansız namaz arası kadardır." diye cevap verir. Torun yeniden sorar:
"Namazsız ezan ve ezansız namaz sözlerinden ne kastettiğini anlamadım dedeciğim. Bu ne demek açıklar mısın?" Dede şefkatle ellerinden tuttuğu torununa: "Bak yavrum, geçenlerde komşumuzun çocuğu doğdu. O çocuğun kulağına ezan okundu değil mi? işte o ezanın namazı kılındı mı?Kılınmadı. O ezan "Namazsız ezan"dı. insan öldüğü zaman kılınan cenaze namazının da ezanı yoktur. O da "Ezansız namaz"dır. Aslında o namazın ezanı insan doğunca okunmuştu kulağına. "Bak ey insan! Doğdun, ama öleceksin, ömür çabuk biter, hayatını iyi değerlendir. Boşa vakit harcama!" ikazını yapıyordu o ezan. İşte yavrum öMüR, EZANLA NAMAZ ARASI KADARDIR. Sakın boşa geçirme. ömrünü dolu dolu yaşa, bir nefes bile boşluk bırakma!"
English
hi5 Coins
my mail adress and live messenger:)